کرامت‌الله روئین‌تن درگفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، با تحلیل ابعاد سیاسی و حقوقی تحولات انتخاباتی آمریکا و رژیم صهیونیستی اظهار کرد: انتخابات در نظام‌های سیاسی صرفاً به معنای جابه‌جایی کرسی‌ها و تغییر چهره‌های سیاسی نیست، بلکه می‌تواند بر ساختار تصمیم‌گیری، میزان قدرت دولت‌ها و جهت‌گیری سیاست خارجی کشورها تأثیرگذار باشد.

وی با اشاره به اهمیت انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا افزود: تغییر ترکیب مجلس نمایندگان و سنا می‌تواند توازن قدرت میان قوه مجریه و مقننه را دستخوش تحول کند و در صورت تغییر اکثریت، دولت دونالد ترامپ برای پیشبرد بخشی از برنامه‌های خود با چالش‌های سیاسی و نظارتی بیشتری مواجه شود.

این کارشناس ارشد حقوق بین‌الملل ادامه داد: کنگره آمریکا در موضوعاتی همچون تصویب بودجه، وضع قوانین تحریمی، نظارت بر عملکرد دولت و تأمین اعتبارات نظامی نقش مهمی دارد؛ بنابراین تغییر آرایش سیاسی در این نهاد می‌تواند بر سرعت و چگونگی اجرای برخی سیاست‌های دولت تأثیر بگذارد.

روئین‌تن با این حال تأکید کرد: نباید تغییر ترکیب کنگره را به معنای دگرگونی قطعی در سیاست خارجی آمریکا تلقی کرد؛ چراکه بسیاری از جهت‌گیری‌های این کشور در قبال مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی ریشه در منافع راهبردی و ساختارهای ثابت سیاسی و امنیتی دارد و تغییرات حزبی لزوماً این مبانی را دگرگون نمی‌کند.

تضعیف یا تقویت نتانیاهو؛ پارلمان اسرائیل چه نقشی دارد

وی در بخش دیگری از این گفت‌وگو با اشاره به تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی و نقش انتخابات پارلمانی در آینده بنیامین نتانیاهو بیان کرد: ساختار سیاسی اسرائیل به‌شدت به ائتلاف‌های پارلمانی وابسته است و میزان قدرت نخست‌وزیر تا حد زیادی به توانایی او در حفظ حمایت احزاب تشکیل‌دهنده ائتلاف حاکم بستگی دارد.

این کارشناس حقوق بین‌الملل تصریح کرد: هرگونه تغییر در ترکیب پارلمان یا افزایش اختلافات میان احزاب ائتلافی می‌تواند موقعیت سیاسی نخست‌وزیر را تحت تأثیر قرار دهد و حتی زمینه‌ساز بی‌ثباتی دولت شود. چنین شرایطی ممکن است بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی، امنیتی و منطقه‌ای رژیم صهیونیستی نیز اثر بگذارد.

سیاست‌های ضدایرانی؛ تغییر راهبرد یا تغییر تاکتیک

روئین‌تن با اشاره به تأثیر احتمالی تحولات داخلی آمریکا و اسرائیل بر سیاست‌های این دو کشور در قبال جمهوری اسلامی ایران گفت: یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که باید در این زمینه مورد توجه قرار گیرد، تفاوت میان تغییرات تاکتیکی و تغییرات راهبردی است.

وی افزود: ممکن است اختلافات سیاسی و حزبی در آمریکا یا شکاف‌های موجود در ائتلاف حاکم اسرائیل، قدرت مانور دولت‌ها را در برخی تصمیم‌گیری‌ها محدود کند؛ اما این موضوع به‌تنهایی به معنای کنار گذاشتن سیاست‌های فشار علیه ایران نیست.

کارشناس ارشد حقوق بین‌الملل ادامه داد: در حوزه تحریم‌ها، تغییر ترکیب کنگره می‌تواند بر تصویب قوانین جدید، تمدید برخی محدودیت‌ها و نظارت بر اجرای سیاست‌های اقتصادی تأثیر بگذارد. با این وجود، ساختار حقوقی و اجرایی تحریم‌ها به‌گونه‌ای است که تغییرات انتخاباتی لزوماً به لغو یا توقف فوری آن‌ها منجر نمی‌شود.

روئین‌تن همچنین با اشاره به همکاری‌های امنیتی و نظامی آمریکا و اسرائیل اظهار کرد: اختلافات سیاسی داخلی ممکن است بر نحوه هماهنگی، اولویت‌بندی و مدیریت تصمیمات امنیتی اثرگذار باشد، اما ارزیابی آینده این همکاری‌ها باید با در نظر گرفتن منافع مشترک راهبردی دو طرف انجام شود.

حقوق بین‌الملل؛ چارچوبی برای ارزیابی رفتارهای منطقه‌ای

وی در ادامه با تأکید بر ضرورت توجه به ابعاد حقوقی تحولات منطقه‌ای خاطرنشان کرد: در بررسی سیاست‌های نظامی و امنیتی آمریکا و رژیم صهیونیستی، نمی‌توان از قواعد بنیادین حقوق بین‌الملل چشم‌پوشی کرد.

 کارشناس ارشد حقوق بین‌الملل افزود: اصل منع توسل به زور، احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی کشورها و قواعد مربوط به مسئولیت بین‌المللی دولت‌ها از جمله اصولی هستند که باید در ارزیابی اقدامات و تصمیمات نظامی کشورها مورد توجه قرار گیرند. هیچ تحول سیاسی داخلی یا تغییر در ساختار قدرت، دولت‌ها را از رعایت تعهدات بین‌المللی خود معاف نمی‌کند.

اختلافات داخلی واشنگتن و تل‌آویو؛ فرصتی برای دیپلماسی ایران

روئین‌تن در پاسخ به اهمیت اختلافات داخلی آمریکا و اسرائیل در معادلات منطقه‌ای اظهار کرد: افزایش اختلافات سیاسی در این دو بازیگر می‌تواند بر هماهنگی تصمیمات و نحوه پیگیری سیاست‌های منطقه‌ای آن‌ها اثر بگذارد و در برخی شرایط، فضای بیشتری برای ابتکارات دیپلماتیک ایجاد کند.

وی تأکید کرد: با این حال، بهره‌گیری از چنین شرایطی نیازمند شناخت دقیق منافع طرف مقابل، ارزیابی واقع‌بینانه تحولات بین‌المللی و استفاده هوشمندانه از ظرفیت‌های دیپلماتیک است.

 کارشناس ارشد حقوق بین‌الملل  در پایان خاطرنشان کرد: برای تحلیل آینده مناسبات ایران با آمریکا و رژیم صهیونیستی، باید مجموعه‌ای از متغیرها شامل تحولات انتخاباتی، اختلافات داخلی، ساختار تصمیم‌گیری، منافع راهبردی و الزامات حقوق بین‌الملل را به‌صورت هم‌زمان مورد بررسی قرار داد؛ چراکه هیچ‌یک از این عوامل به‌تنهایی نمی‌تواند تصویر کاملی از آینده معادلات منطقه‌ای ارائه دهد.

انتهای خبر/ 224224