به گزارش گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی«شیرازه»، ایجاد اشتغال پایدار در مناطق محروم، همواره یکی از دغدغه‌های اصلی فعالان اقتصادی و نهادهای حمایتی بوده است؛ در نگاه مردم زرین‌دشت، بزرگ‌ترین مشکل نبود امنیت شغلی پایدار و وابستگی شدید معیشت به نزولات آسمانی بود. ما برای عبور از این چالش، به‌جای «تصمیم‌گیری برای مردم» به «تصمیم‌گیری با مردم» روی آوردیم.

با تشکیل جلسات هم‌اندیشی در مساجد و محلات، اجازه دادیم مردم خود از پتانسیل‌های پنهان منطقه مانند مشاغل خانگی، صنایع‌دستی و ظرفیت‌های خدماتی بگویند.

نقش من فقط نظم‌دادن به این ایده‌ها بود تا مردم به این باور برسند که اقدام جمعی و هم‌افزایی کوچک، بسیار مؤثرتر از حرکت‌های پراکنده و انفرادی است.

مؤثرترین روش برای جلب‌اعتماد محلی، «شفافیت» و «همگامی» است مردم از وعده‌های بی‌نتیجه خسته شده بودند. به‌جای پشت میز نشستن، در مزارع، کارگاه‌ها و خانه‌هایشان کنارشان بودم و از «الگوهای موفق کوچک» شروع کردیم.

وقتی مردم دیدند همسایه‌شان با راهنمایی ما و حمایت بنیاد علوی توانسته کسب‌وکارش را رونق دهد، آن سکون شکسته شد بهترین مُبلغ ما خودِ مردم و نتایج عینی کارمان بودند؛ نه بخشنامه‌ها و شعارها.

یکی از بهترین تجربیات، شکل‌گیری گروهی از جوانان فعال در یکی از روستاهای زرین‌دشت بود که ابتدا برای دریافت وام انفرادی مراجعه کرده بودند. با گفتگو و تسهیلگری، آنها به این نتیجه رسیدند که به‌جای چند واحد کوچک و رقیب، یک «زنجیره تأمین» محلی ایجاد کنند آنها بدون تکیه بر منابع دولتی، یک صندوق خُرد محلی راه‌اندازی کردند.

امروز آن جوانان نه‌تنها وام‌هایشان را در مسیر درست مصرف کرده‌اند، بلکه بازار فروش مشترکی پیدا کرده‌اند که کاملاً مستقل از بنیاد مدیریت می‌شود. بزرگ‌ترین مانع، «نگاه جزیره‌ای» و بروکراسی‌های طولانی بود که گاهی انگیزه کارآفرین را خفه می‌کند.

من نقش «مترجم» را بازی کردم؛ یعنی زبان نیاز مردم را به زبان قانون و بخش‌نامه برای مدیران ترجمه می‌کردم و از طرفی محدودیت‌های قانونی را برای مردم تبیین می‌نمودم.

با برگزاری جلسات مشترک در محل اجرای طرح‌ها به‌جای اتاق‌های دربسته، مسئولین را با واقعیت‌های کف میدان روبرو کردیم که این باعث شد بسیاری از گره‌های اداری با نگاه تعاملی باز شود.

 اگر بخواهم با نگاهی مردمی بسنجم، معیار من «کاهش نرخ مهاجرت معکوس» و «احیای امید» است.

در عدد و رقم، موفقیت برای من یعنی آن پدری که به واسطه وام‌های اشتغال‌زایی، حالا در شهر خودش و کنار خانواده‌اش نان حلال درمی‌آورد و دیگر مجبور نیست برای کارگری به شهرهای دور برود.

هر شغل پایدار که ایجاد شده، برای من یک سنگر موفقیت است وقتی می‌بینم در یک سال اخیر، چندین نفر با افتخار می‌گویند «من حالا صاحبِ کار خودم هستم»، این بزرگ‌ترین ترازوی سنجش موفقیت من در زرین‌دشت است.

نویسنده: حسین راستاد

کارشناس بنیاد علوی