زهرا حسینی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، با اشاره به پیشینه فعالیت‌های هنری خود اظهار کرد: علاقه به هنرهای دستی همواره بخشی از مسیر زندگی من بوده است؛ با این حال از سال ۱۳۹۸ تصمیم گرفتم به طور تخصصی فعالیت خود را در زمینه نجاری و خراطی متمرکز کنم. اولین جرقه‌های این کار با ساخت قاب عکس‌های چوبی و تجربه نخستین تراش‌های خراطی بر روی کاسه‌های چوبی زده شد.

این هنرمند در خصوص انگیزه اصلی خود برای تداوم فعالیت در این رشته دشوار گفت: لذت خلق آثار هنری از قطعات چوبی که شاید در نگاه اول ضایعات یا بی‌ارزش به نظر می‌رسند، مهم‌ترین انگیزه من برای ادامه این راه است. تبدیل چوب‌های خام به قطعاتی کاربردی و هنری، فرایندی است که به من انگیزه می‌دهد تا با جدیت بیشتری این حرفه را دنبال کنم.

حسینی همچنین به نقش حیاتی حمایت‌های خانوادگی در غلبه بر چالش‌های ابتدایی اشاره کرد و افزود: تجهیز و راه‌اندازی کارگاه شخصی، بی‌شک دشوارترین مرحله آغاز فعالیت من بود. در این مسیر سخت، همراهی و تشویق‌های مستمر همسرم نقشی تعیین‌کننده داشت و ایشان همواره به عنوان مشوق اصلی، حامی من در پیمودن این مسیر بوده است.

این فعال حوزه صنایع‌دستی که آموزش‌های تخصصی این رشته را زیر نظر استادکاران مجرب فرا گرفته است، در پایان بر اهمیت استمرار در یادگیری و کسب مهارت فنی در کنار نگاه هنری تاکید کرد.