- گروه : فرهنگی
- شماره : 7078
استاد ادبیات فارسی دانشگاه شیراز مطرح کرد:
ادبیاتفارسی؛ ستون استوار هویت و حافظ فرهنگ ایران
استاد دانشگاه شیراز، نقش بیبدیل ادبیات را در بقای زبان فارسی و تداوم هویت ملی ایران بررسی کرد و آن را ستون اصلی فرهنگ ایرانی دانست.
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، غلامرضا کافی، به بررسی نقش حیاتی ادبیات در پایداری زبان و فرهنگ ایران پرداخته و تبیین میکند که چگونه آراستگی زبان از طریق ادبیات، توانسته است هویت ملی ما را در برابر گذر زمان و تلاطمهای تاریخی بیمه کند.
استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز در پاسخ به اینکه ادبیات فارسی چگونه در طول تاریخ توانست به ستون مهم و پایهی اصلی فرهنگ ایران تبدیل شود؛ اظهار کرد: برای پاسخ به این پرسش، ابتدا باید بدانیم که زبان، در واقع محملِ مافیالضمیرِ بشر است؛ یعنی ابزاری است که انسان از طریق آن، آنچه در دل دارد، آرزوها، مقاصد و ارزشهای درونی خود را بیان میکند. زبان میتواند دربرگیرنده تمام خواستهها، آرزوها، ارزشهای انسانی و حتی خیالات خوشایند آدمی باشد و زبان فارسی با برخورداری از این ظرفیتها، محمل چنین تقاضاهایی بوده است.
مرز میان گفتار عادی و ادبیات ماندگار
وی افزود: کشوری با پیشینه بسیار دیرینه، زمانی که از ادبیات بهرهی شایسته میبرد، میتواند حتی در دوران کودکی و تکامل زبان خود، به آرایش و آراستگی زبانش بیندیشد.
کافی تصریح کرد: زبان در حالت عادی، لزوماً جذابیت یا کشش کافی برای مانایی و بقا را ندارد؛ اما زمانی که به مرحلهی «آراستگی» میرسد، در واقع وارد قلمرو ادبیات شده است. جوهرهی ادبیات و تعریف اصلی آن، آراستن زبان به ویژگیهایی است که باعث میشود کلمات در ذهن تهنشین شوند. این تهنشین شدن، باعث میشود تکرار آن کلمات هرگز ملالآور نباشد، بلکه به «خاطرهای برای پیوند» و ارجاعی به گذشته بدل شود.
گنجینهای برای حفظ سنتها و ارزشهای ایرانی
پژوهشگر و شاعر ادبیات فارسی در ادامه گفت: در طول بیش از دو هزاره، سنتها، فضیلتها و ارزشهای انسانی و طبیعی این سرزمین، از طریق نگارش و ثبت در قالب ادبیات، حفظ شدهاند. ما امروز تا حد امکان از آثار ادبی خود محافظت میکنیم، زیرا این «ارزش ادبی» است که باعث میشود زبان نیز در پرتو آن نگهداری شود.
هشداری از دل تاریخ؛ سرنوشت تمدنهای بدون ادبیات
وی افزود: تاریخ نشان داده، ملتهای بسیاری در جهان حضور داشتهاند که زبان داشتند، اما چون ادبیات نداشتند، نتوانستند در مواجهه با چالشهای انسانی و جنگهای ناگزیر، «پایداری و مانایی» زبان خود را حفظ کنند. برای نمونه، بسیاری از کشورهای پیرامون ما، یا حتی تمدنهای باستانی همچون مصر، به دلیل مقاومت نکردن در برابر تحولات زبانی، زبان و فرهنگ و اندیشهی اصلی خود را از دست دادند؛ اما زبان فارسی، البته با عبور از زبان به ادبیات، یعنی با پذیرش آن آرایشها و آراستگیهایی که باعث جذب، کشش مانایی ارزش ادبی هست؛ باعث شده که زبان فارسی بماند و ما بتوانیم زبان خود را حفظ کنیم.
ستون اصلی هویت و فرهنگ ایرانی
کافی در پایان خاطرنشان کرد: درنهایت زبان فارسی با پذیرش آن آرایشها و آراستگیهای ادبی، نه تنها هویت ما را حفظ کرد، بلکه به نمادی از فرهنگ متعالی ایران بدل شد. ادبیات فارسی توانسته است اساطیر کهن، باورها، امیال و حتی مظاهر طبیعی ایران را در خود بازتاب و حفظ کند و به همین دلیل، ستون اصلی و پایه و اساس فرهنگ ایران محسوب میشود.
خبرنگار: ملیکا نعمتاللهی
انتهای خبر/ 224224
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!
