به گزارش گروه سیاسی پایگاه  خبری  تحلیلی «شیرازه»، دشمن سال‌هاست بر یک راهبرد تکیه کرده است؛ کاشتن بذر ناامیدی. می‌خواهد ملت را خسته نشان دهد، آینده را مبهم تصویر کند و میان مردم و آرمان‌هایشان فاصله بیندازد. تصورشان این است که تکرار فشار و جنگ روانی، اراده‌ها را سست می‌کند.

اما ۲۲ بهمن‌ماه، پاسخ این طراحی بود؛ پاسخی آرام اما کوبنده. حضوری که نشان داد سرمایه اصلی این انقلاب، مردم‌اند و این سرمایه نه فرسوده می‌شود و نه معامله‌پذیر است. همان‌گونه که رهبر معظم انقلاب، حضرت امام خامنه‌ای (مدّ ظلّه العالی)، بارها تأکید کرده‌اند که دشمن باید مأیوس شود؛ این حضور دقیقاً نقطه تحقق همان مأیوس شدن بود.

خیابان‌ها در ۲۲ بهمن‌ماه تنها مسیر راهپیمایی نبودند؛ صحنه تجلی اعتماد به نفس ملی بودند. کودک و جوان و سالمند، زن و مرد، همه آمدند تا یک پیام مشترک را فریاد بزنند: ما ایستاده‌ایم. این ایستادگی فقط یک حضور فیزیکی نبود؛ یک اعلام موضع تاریخی بود. اعلام اینکه پیوند ملت با انقلاب و ولایت، پیوندی عاطفی، اعتقادی و عمیق است. نجواها ساده اما پرمعنا بود: به عشق تو آقا جان، ایستاده‌ایم؛ اگر لازم باشد، جان هم می‌دهیم.

این حضور به قدری باشکوه و گسترده بود که قلم از توصیفش قاصر می‌شود. خواستم به سهم خود با واژه‌ها حق مطلب را ادا کنم، اما عظمت صحنه فراتر از کلمات است. وقتی ملتی یک‌صدا می‌شود، دیگر صرفاً یک جمعیت نیست؛ یک قدرت است. قدرتی که معادلات را تغییر می‌دهد و محاسبات دشمن را بر هم می‌زند. جهان دید که ایران، همچنان کانون اراده‌های بیدار است.

و این راه، راهی مقطعی نیست. ۲۲ بهمن‌ماه یادآور یک پیروزی تاریخی است، اما مهم‌تر از آن، استمرار یک مسیر است؛ مسیری که از انقلاب آغاز شد و به آینده‌ای روشن گره خورده است. آینده‌ای که به دستان همین ملت، به تحقق عدالت جهانی و سپردن این پرچم به صاحب اصلی‌اش، امام زمان(عج)، خواهد رسید.

۲۲ بهمن‌ماه ثابت کرد که امید زنده است، ایمان جاری است و دشمن در برابر چنین ملتی، راهی جز یأس ندارد. حماسه ملتی که ایستادن را انتخاب کرده است.

نویسنده: مصطفی فارسی