به گزارش گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، بیش از چهار سال از صدای اعتراض و نگرانی مردم شهرستان قیروکارزین نسبت به آلایندگی روزافزون کارخانه سیمان سپهر می‌گذرد. مراجعات مکرر مردمی، پیگیری‌های بی‌وقفه از سوی مسئولان و حتی رساندن این معضل به تریبون نماز جمعه، همگی نشان از عمق و وسعت این بحران زیست‌محیطی دارد.

اما با وجود این تلاش‌های مستمر، متأسفانه چرخ‌های این کارخانه همچنان با آلایندگی خود، سلامت، معیشت و طبیعت قیروکارزین را در معرض تهدیدی جدی قرار داده و سکوت ناامیدکننده‌ای بر مطالبه برحق شهروندان حکم‌فرماست.

کارخانه سیمان سپهر، دیگر تنها یک دغدغه محلی نیست؛ بلکه به بحرانی فراگیر برای مناطق اطراف از جمله مبارک‌آباد و روستای علی‌آباد تبدیل شده است. از باغ‌ها و نخلستان‌ها تا زراعت‌های مردم نیز از این گزند در امان نمانده و بیم آن می‌رود که در صورت عدم اقدام عاجل، خسارات جبران‌ناپذیری به بار آید.

در کنار آسیب‌های گسترده به بخش کشاورزی که شریان حیاتی اقتصاد محلی محسوب می‌شود، نگرانی از پیامدهای بلندمدت بهداشتی این آلایندگی، سایه سنگینی بر زندگی اهالی افکنده است. ذرات معلق خروجی از فیلترهای ناقص یا غیراستاندارد این کارخانه، به دلیل نوع اقلیم منطقه و وزش باد، به‌راحتی در هوا پخش شده و سیستم تنفسی ساکنان مناطق مجاور را در معرض خطر جدی قرار داده است.

در حالی که انتظار می‌رود توسعه صنعتی با پیوست‌های زیست‌محیطی و سلامت‌محور همراه باشد، مردم قیروکارزین از نبود فیلتراسیون پیشرفته و نظارت دقیق بر خروجی دودکش‌های این واحد صنعتی، گلایه‌های فراوان دارند؛ گلایه‌هایی که گویی در میان هیاهوی تولید و سودآوری، به حاشیه رانده شده است.

از منظر حقوقی و مسئولیت اجتماعی نیز، پرسش‌های بی‌پاسخی در برابر مدیریت این کارخانه قرار دارد. هر واحد صنعتی بزرگ موظف به رعایت استانداردهای سازمان محیط زیست و پرداخت عوارض آلایندگی است؛ عوارضی که باید صرف بهسازی محیط و جبران خسارات وارده به منطقه شود. با این حال، شهروندان و فعالان اجتماعی این شهرستان مدعی هستند که نه تنها گام ملموسی برای نوسازی تجهیزات آلاینده برداشته نشده، بلکه شفافیتی در خصوص هزینه‌کردِ عوارض احتمالی و تأثیر آن بر بهبود کیفیت زندگی مردم نیز دیده نمی‌شود. این کوتاهی، عملاً کارخانه را از یک فرصت اقتصادی برای منطقه، به یک تهدید مستمر برای سرمایه‌های طبیعی و انسانی تبدیل کرده است.

این وضعیت، نه تنها موجب نگرانی شدید امام جمعه محترم و مسئولان شهرستان شده، بلکه پرسش اساسی را در اذهان مردم ایجاد کرده است: چه کسی مسئول حل این درد دیرینه و بازگرداندن سلامتی به طبیعت منطقه است؟

در نهایت، افکار عمومی و نهادهای مطالبه‌گر قیروکارزین، در انتظار ورود قاطعانه دستگاه‌های نظارتی و اداره کل محیط زیست استان فارس هستند. تداوم وضعیت فعلی و حواله دادنِ مسئولیت‌ها از نهادی به نهاد دیگر، تنها باعث فرسایشی شدنِ اعتماد عمومی و تعمیقِ شکاف میان صنعت و جامعه محلی خواهد شد.

مطالبه مردم، توقفِ فعالیت‌های اقتصادی نیست، بلکه «تولیدِ مسئولانه» است؛ حقی که اگر امروز با قاطعیت تأمین نشود، هزینه‌های پاکسازی و احیای طبیعتِ آسیب‌دیده و درمان بیماری‌های ناشی از آن در آینده، به مراتب سنگین‌تر و شاید جبران‌ناپذیر خواهد بود.

انتهای خبر/ 224224