به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، بازار ایران در هفته‌ها و ماه‌های اخیر شاهد ثبت سقف‌های قیمتی جدید در دلار و طلا بوده است؛ روندی که هم‌زمان با رکوردشکنی انس جهانی طلا اتفاق می‌افتد. چنین هم‌زمانی‌ای معمولاً توجه فعالان بازار را جلب می‌کند، اما در عین حال زنگ هشدارهایی را نیز به صدا درمی‌آورد؛ چرا که تجربه بازارهای مالی نشان می‌دهد حرکت قیمت‌ها در محدوده‌های سقف، بیش از آنکه خطی و کم‌ریسک باشد، نوسانی و مستعد اصلاح است.

در نمودارهای تکنیکال طلا، نشانه‌هایی از واگرایی و کاهش قدرت روند دیده می‌شود؛ شرایطی که لزوماً به‌معنای ریزش قطعی نیست، اما احتمال بروز اصلاح‌های شارپ، شدوهای سنگین و برگشت‌های مقطعی را افزایش می‌دهد. این همان نقطه‌ای است که ورود هیجانی می‌تواند هزینه‌ساز شود؛ چرا که نسبت ریسک به بازده در سقف‌های قیمتی، به‌مراتب نامطلوب‌تر از دوره‌های رکود است.

در سوی دیگر این معادله، بازار مسکن قرار دارد؛ بازاری که برخلاف طلا و ارز، مدتی‌ست در فاز رکودی به‌سر می‌برد و از منظر قیمتی و زمانی، رشد کمتری را تجربه کرده است. مقایسه تطبیقی میان بازارها نشان می‌دهد فاصله عملکرد مسکن با دلار و طلا افزایش یافته و همین موضوع، نگاه تحلیلی به این بازار را معنادارتر می‌کند.

طلا و ارز امروز، نقدشونده اما پرنوسان‌اند؛

مسکن کم‌تحرک‌تر است، اما از ثبات نسبی و پشتوانه فیزیکی برخوردار است. بازارهای داغ معمولاً سرمایه‌ها را با وعده ادامه رشد جذب می‌کنند، اما تاریخ بازارها نشان داده که بیشترین خطاها دقیقاً در همین نقاط رخ می‌دهد؛ جایی که قیمت‌ها در سقف‌اند و انتظارات بیش از واقعیت رشد کرده‌اند.

در مقابل، بازارهای جامانده معمولاً در سکوت و بی‌توجهی، کف‌های زمانی خود را می‌سازند. این یادداشت نه توصیه به خروج شتاب‌زده از طلا و ارز است و نه نسخه‌پیچی قطعی برای ورود به بازار های دیگر مثل مسکن. پیام اصلی، دعوت به بازنگری در استراتژی سرمایه‌گذاری و پرهیز از تصمیم‌های هیجانی در محدوده‌های پرریسک است.

در شرایطی که برخی بازارها در ارتفاعات قیمتی معامله می‌شوند، توجه به بازارهای رکودی و جامانده می‌تواند انتخابی منطقی‌تر و کم‌ریسک‌تر برای بخشی از سرمایه باشد و مانع از ایجاد موج های احساس شکست در میان مردم شود.

نویسنده: دکتر سید صادق ضیایی

کارشناس ارشد بازار