به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، ماجرا از یک درخواست ساده شروع شد؛ مادری ساکن یکی از محلات مرکزی شیراز که قصد داشت فرزندش را در نزدیک‌ترین مدرسه دولتی به محل سکونت خود ثبت‌نام کند؛ مدرسه‌ای که فاصله آن تا خانه کمتر از یک کیلومتر است و دانش‌آموز می‌تواند بدون نیاز به سرویس، مسیر کوتاه و قابل دسترسی آن را طی کند.

اما پاسخ آموزش‌وپرورش، با توجه به محدوده‌بندی تعیین‌شده، امکان ثبت‌نام در این مدرسه را منتفی دانسته است؛ تصمیمی که این خانواده را با یک پرسش جدی مواجه کرده است: آیا در تعیین محدوده مدارس، مسیر واقعی و ایمن دسترسی دانش‌آموزان نیز به اندازه خطوط روی نقشه مورد توجه قرار گرفته است؟

به گفته این مادر، مدرسه‌ای که برای فرزندش در محدوده تعیین شده، فاصله‌ای چندبرابری با محل سکونت دارد و استفاده از آن، عملاً نیاز به سرویس یا طی کردن مسیری طولانی‌تر و پرتردد را ایجاد می‌کند.

وی می‌گوید: «من توان مالی پرداخت هزینه سرویس را ندارم و از طرفی نمی‌خواهم فرزندم هر روز مسیر طولانی و پرترددی را طی کند. مدرسه دولتی نزدیک خانه ما وجود دارد، اما به دلیل محدوده‌بندی امکان ثبت‌نام در آن مدرسه فراهم نیست.»

این مادر می‌گوید: علی‌رغم پیگیری‌های زیاد از آموزش و پرورش محدوده خود، پاسخ قانع‌کننده‌ای دریافت نکرده و به شکایت وی رسیدگی نشده است و این در حالی است که امتیاز ثبت‌نام در این مدرسه برای آدرس‌های چندین کیلومتر دورتر برای دانش‌آموزانی که بعضا والدین آن معلم هستند، صورت گرفته است.  

وی همچنین نسبت به عدم وجود تابلوی «شکایات و سیدگی» در آموزش و پرورش گلایه دارد.  

پرسش جدی درباره مرزهای مدارس شیراز؛ خطوط نقشه یا شرایط میدانی؟

مسئله اما صرفاً یک مورد خانوادگی نیست؛ شیوه اجرای منطقه‌بندی مدارس در شیراز می‌تواند برای خانواده‌های دیگری نیز همین پرسش را ایجاد کند که مبنای واقعی تعیین محدوده‌ها چیست و تا چه اندازه شرایط میدانی محلات در این تصمیمات لحاظ شده است.

یکی از پرسش‌های جدی درباره شیوه منطقه‌بندی مدارس شیراز، مبنای ترسیم محدوده‌ها در نقشه است؛ آیا در تعیین مرزهای جغرافیایی، صرفاً خطوط طولی و عرضی و تقسیمات روی نقشه ملاک قرار گرفته یا موقعیت واقعی محلات، فاصله دانش‌آموز تا مدرسه و مسیر دسترسی ایمن نیز مورد توجه قرار گرفته است؟

در تعیین محدوده مدارس، توجه به آدرس محل سکونت و تقسیم‌بندی جغرافیایی امری ضروری است، اما در کنار آن، فاصله واقعی مدرسه، مسیر دسترسی، ایمنی معابر، شرایط سنی دانش‌آموز و امکان استفاده خانواده از سرویس نیز می‌تواند در تجربه واقعی یک خانواده از «دسترسی به مدرسه» مؤثر باشد.

از همین رو، مطالبه اصلی این است که آموزش‌وپرورش استان فارس درباره مبنای تعیین محدوده مدارس شیراز شفاف‌سازی کند و مشخص شود آیا این محدوده‌ها صرفاً بر اساس اطلاعات و خطوط موجود در نقشه تعیین شده‌اند یا بررسی میدانی و شرایط واقعی دسترسی دانش‌آموزان نیز در آن نقش داشته است.

انتظار می‌رود آموزش‌وپرورش استان فارس، ضمن تشریح مبنای ترسیم محدوده‌های مدارس شیراز، مشخص کند خطوط طولی و عرضی نقشه به چه میزان در تعیین مرزها نقش داشته‌اند و آیا فاصله واقعی و مسیر دسترسی دانش‌آموزان نیز در کنار مختصات جغرافیایی لحاظ شده است یا خیر.

همچنین انتظار می‌رود مواردی که خانواده‌ای در فاصله بسیار نزدیک یک مدرسه دولتی قرار دارد؛ اما به دلیل مرزبندی جغرافیایی از ثبت‌نام در آن مدرسه محروم می‌شود، مورد بررسی و بازبینی میدانی قرار گیرد؛ چراکه عدالت آموزشی تنها به توزیع ظرفیت مدارس محدود نمی‌شود و «دسترسی عادلانه و ایمن» نیز بخشی از این عدالت است.

مطالبه دیگر از آموزش‌وپرورش استان فارس، اعلام شفاف سازوکار اعتراض خانواده‌ها به محدوده‌بندی مدارس و نحوه رسیدگی به موارد خاص است؛ به‌ویژه در شرایطی که فاصله مدرسه تعیین‌شده با محل سکونت، چندین برابر مدرسه‌ای باشد که در نزدیکی خانه خانواده قرار دارد.

پایگاه خبری تحلیلی «شیرازه»، این مطالبه را از آموزش‌وپرورش استان فارس پیگیری خواهد کرد و پاسخ رسمی مسئولان درباره مبنای منطقه‌بندی مدارس، نحوه رسیدگی به اعتراض خانواده‌ها و امکان بازنگری در موارد خاص را منتشر خواهد کرد.

انتهای خبر/224224